Tag Archives: Ursula K. LeGuin

“Mülksüzler”den…

“Bütün insanların hareketlerinin hırs, tembellik ve kıskançlık tarafından yönetildiğini varsayan para ayinlerinde, dehşetli olan bile bayağılaşıyordu.” Devamı>

Reklamlar

Omelas’ı Bırakıp Gidenler

Gülün Günlüğü’nden
(William James’in Bir Teması Üstüne Çeşitlemeler)

Bu psikomitosun temel fikri, günah keçisi teması, Dostoyevski’nin Karamazov Kardeşler’inde geçer. Buna karşın, neden William James’in adını andığımı sordu bazıları, biraz da kuşkuyla. Doğrusu Dostoyevski’yi çok sevmeme rağmen yirmi beş yaşımdan beri tekrar okuyamamıştım, bu fikri kullanmış olduğunu unutuvermişim. Ama William James’in “Ahlak Felsefesi ve Ahlaki Yaşam”ında karşıma çıkınca birden tanıdık geldi. William James sorunu şöyle koyuyordu:Devamı>

Ya da öyle bir dünya varsayalım ki Fourierlerin, Bellamylerin, Morrislerin ütopyalarını solda sıfır bırakıyor olsun ve milyonlarca insan sürekli mutlu yaşasın, ama bir şartla; uzaklarda bir yerde bir yitik ruh tek başına eziyet çekmek zorunda olsun. Bir an için içimizden bize sunulan mutluluğa yapışmak gelse bile yine ilk kapılacağımız özgül ve bağımsız duygu, bile isteye böylesi bir pazarlık yaparak elde edilen mutluluğun ne kadar çirkin bir şey olduğudur. Devamı>