Tag Archives: Faruk Duman

Bıyıklarına Ağlayanın Öyküsü

Faruk Duman

Faruk Duman

Babamın bıyıklarını kopardılar. Sanırım alacaklılardı. Akşamüstü gelmişlerdi. Babam, sedirin üstünde bağdaş kurmuş oturuyordu. Elinde bir tespih. İri taneli. Kehribar. Bacaklarında mavi kumaştan, tertemiz bir pantolon. Beyaz iplikten dikiş yerleri. Koca yakalı bir gömlek; babamın üstünde, sanki yüz yıldır orada. Ama daha o kadar olmamış babam doğalı; bıyıklarını kesmemiş hiç; her gün kolalarmış; devasa bir kılıç gibi, ağzının üstünden iki yana uzanan dehşetli bıyıklar. Yıkandıktan sonra uzun, upuzun sarkan. Sarkıp babamın kucağında duran; zeytin tanelerinden yapılmış bir tespihi andıran. Okumaya devam et

Reklamlar