Dönmek’ten Ölüm’e

Troya'da Ölüm Vardı

Sonra Suat’ın bir parmağı, bir parmağıma değdi. Gölgelik yine serinleşti, serinlik birden eridi gene sonra. Susmamağa, konuşmaya çalışıyordum. Üçüncü parmağım da parmağına takıldığında cevap verdim. O zaman bütün parmaklarımız kenetlendi, eli elime doldu. Isınmış bir denizin içinde elinin yumuşaklığını öğrenmeye bilmeye başladım. Deniz kabardı, eli elimde yoğruldu. Elimi kaldırdım, çektim, ellerimiz, yüklü, karnımın üzerine yıkıldı. Omuzlarımız değiniyordu. Ellerimiz çıldırdı sonra. Birden açtım gözlerimi. Onun gözleri yumuktu. Kıpırdamıyordu, terliyordu, terliyordum. Büyük bir güneşin içindeydik artık. Eriyorduk. Deniz sıcaktan uğulduyordu.

Güneş tepeyi geçti. Sıcak artıyor, gölgeyi yiyor, ayaklarımıza doğru uzatıyordu onu. Gevşedik. Uzandım. Günler geçmiş gibiydi. Başı omzumda ağırlaştı. Bir tren düdüğü ilişti uzaktan. Kırın kenarında dumanını gördüm. Gözlerini açmadan, bacaklarını uzatmadan yatıyordu. Kolum uyuştu başının altında. Kurak toprağın üzerinde Suat bir kırık çizgi gibiydi. Acıktım birden. Arandım, uyuklamadan başka doyurucu bir yiyecek olmadığını bildiğim halde. O zaman göz göze geldik. İncecik bir karanın boydan boya böldüğü kirli yeşil gözleriyle dimdik bakıyordu. Kapkaraydı. İnce, çevik. Nereden, ne zaman geldiğini kestiremedim. “Pusu” diye çağırdım, kulaklarını dikti.  Elimi uzattım, ürken kasları parlak kara tüylerini dalgalandırdı. “Gel” dedim biraz daha uzanmak istedim. Yıldıradı, apaçık kırda yitti gitti. Gözlerini hâlâ açmıyordu kıyıya geldiğimizde. Sandalı çektim, bindik. Demiri aldım, küreğe oturdum. Güzel yüzü güneşe karlı ağlar gibiydi. Açıldım önce. Açıklarda, gözlerini açtı. Yeşiller, yunmuş, temiz, ışıklıydı. Çenesi uzadı, ağzı açıldı, çocuk dişleri parladı, esnedi; saçları kaşlarının arasında dolaşıyordu. Rüzgâr çıkmıştı. Soyunmaya başladı.

Denizin yemiş serinliği içinde birbirimizi kovalıyor, sandalın ardın yüzüp yakalamağa çalışıyor, bordaya tutunduğumuzda yeşil etlerimize bakıp gülüyorduk.

Ben giyinirken küreğe o geçti. Benden usta olduğunu göstermek istedi. Güneş gene kızmaya başlıyordu. Gömleğimde kuruyan terin kokusu ağır geliyordu şimdi. Küreği elinden aldım. Bir katılık vardı içimde. Suat daha güzel olamazdı, olmamalıydı zaten. Gülüyor, dudağı sarkıyor, kıvrılıyor, gevşiyordu. Sandalı her zamanki yerine çektiğimizde ikimiz de susmuştuk. Kumlu yoldan tırmandık, yola geçerek, buğday tarlasının kıyısından yürümeğe başladık. İçimin katılığı, yeşile, güzelliğine, gömük yeşillerin gömük güzelliğine sağırdı. “Müşfik” dedi, yeşillerin içine baktım. “Geleceksin gelecek ay, geleceksin, değil mi?” Gözümü yumdum, başımı “evet” dercesine salladım. Sustu. Koluma girdi. Ağırlığını ömrümün sonuna değin kolumda duyacağımı sandım. Katılık çözülür gibi oldu. Tren yoluna vardığımızda elini kolumdan çekti. Katılık katılaştı birden. El sıkıştık. “Buradan ayrılsam iyi olur. Evden merak ederler…” “Annenin ellerinden öperim. Yarın bir ara uğrayıp Allahaısmarladık demek istiyorum zaten.” dedim. Sevindi. Güneş evlerinin damına değiyordu. Işık içinde uzaklaştı, eridi. Katılık katıldı. Bir gün soran gidecektik. Ölümsüz olunmayacağını anlamağa başladım. Geride büyük, unutulmayacak bir şey kalıyordu ama. Dün yoktu, yarını bilemezdim, bugün bile yoktu. Katılık vardı yalnız. “Ölüm” dedim. “Ölüm.”

*

Dışarıda beni, arada bir tavukların, kedilerin noktaladığı bir sessizlik karşıladı. Gece onu evde bekledim. Ağacın altına gitmek istemedim. Eminim ağaca da gelmemiştir.

*

Bu sabah tren, her zamanki gibi Sarıkum’la Demirli’nin arasındaki uçsuz bucaksız kırın üst başından geçti. İncir ağacı, uzakta, denizi lekeliyordu. Sarıkum’a bu gece, yarın sabah, ertesi gün, ertesi gece dönmeyeceğiz. Biliyordum. Biliyordu.

BİLGE KARASU
(“Troya’da Ölüm Vardı”, Metis Yayınları
)

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: